typ
Home » Towarzystwo » Wzajemność ubezpieczeniowa

Wzajemność ubezpieczeniowa


HISTORIA IDEI WZAJEMNOŚCI

 

Ubezpieczenia oparte na zasadzie wzajemności są stare jak świat. Ich istota polegająca na idei solidarnej pomocy: "jeden za wszystkich, wszyscy  za jednego" nie straciła przez wieki na aktualności i obowiązuje po dziś dzień. Są na to dowody w postaci  udziału w rynku ubezpieczeniowym, który w  Finlandii wynosi około 80 proc., w Stanach Zjednoczonych  50 proc., a we Francji 40 proc.

 

Druga  połowa XIX wieku, a więc czas gdy Polska była  pod  zaborami, przyniosła  rozwój  wzajemnościowej  formy ubezpieczeń, która  szczególną popularność  zyskała  na terenie  Królestwa  Galicji  i  Lodomerii. Pionierem było   powstałe  w 1860 roku  w Krakowie  Towarzystwo Ubezpieczeń od Ognia "Florianka", które 14 lat  później  przekształciło się  w Krakowskie Towarzystwo Wzajemnych Ubezpieczeń. Pierwotna  nazwa Towarzystwa  nawiązywała  do  patrona  strażaków  św. Floriana. Poza  Małopolską, również  na Podolu, na Ukrainie i  na  Wołyniu,  „Florianka” sprzedawała polisy zarówno  majątkowe, ubezpieczające  mienie  przede wszystkim  na wypadek pożaru,  jak i na życie. Dzięki inwestowaniu  Towarzystwa w przedsięwzięcia o charakterze  prewencyjnym, niemal w każdej wsi, którą  "Florianka"  ubezpieczała powstawały ochotnicze straże ogniowe.

 

W międzywojniu  wzajemność ubezpieczeniowa  w Polsce  kwitła  i stanowiła większość, bo aż 65 proc. krajowego  rynku ubezpieczeń. Ponad  30  tuw-ów, pośród  których Powszechny Zakład Ubezpieczeń Wzajemnych był największym ubezpieczycielem w II RP, obejmowało ofertą w zasadzie wszystkie dziedziny życia społecznego i gospodarczego. Członkami zrzeszonymi  w Towarzystwach  byli  przedstawiciele różnych grup zawodowych, z których najliczniejszą  stanowili lekarze  i posiadacze  pojazdów samochodowych.

 

Władze komunistycznej  Polski  dążąc do kontroli  nad  wszelkimi poczynaniami obywateli zniszczyły niezależne inicjatywy społeczne, w tym  ubezpieczenia wzajemne, które zamarły na pół wieku.  Renesans nastąpił  na początku lat 90. minionego stulecia. Jako  pierwsze  pojawiło się  Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych  "TUW" , które  z  prawnego punktu widzenia  jest połączeniem spółki akcyjnej, spółdzielni i stowarzyszenia.  Lecz  jego istotą jest to, że każdy ubezpieczony w "TUW"  zostaje  automatycznie  jego Członkiem.

 

 

CZYM JEST WZAJEMNOŚĆ?

 

Zasadniczym celem działalności Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych "TUW" jest ubezpieczanie swoich Członków na zasadzie wzajemności.

Towarzystwo zrzesza osoby, które przystępując do ubezpieczenia na zasadzie wzajemności, zapewniają sobie lub innym osobom ochronę ubezpieczeniową na wypadek wystąpienia ryzyka. Działalności Towarzystwa skupiona jest przede wszystkim na oferowaniu jak najbardziej dopasowanych do potrzeb Członków usług ubezpieczeniowych. 

Każdy ubezpieczony Członek staje się jego współwłaścicielem. Działalność prowadzona jest z myślą o interesie naszych Członków. Tak więc podstawowym zadaniem Towarzystwa jest realizowanie misji jaka wynika z istoty wzajemności – działanie nie dla zysku czyli działanie non – profit.

Nie ma tu właścicieli - akcjonariuszy, a więc nie zachodzi potrzeba wypracowywania zysku. Każdy ubezpieczający jest Członkiem "TUW", a zarazem udziałowcem. Jeżeli suma zebranych składek jest wyższa niż kwota wypłaconych odszkodowań, pojawia się nadwyżka, czyli kwota, którą można przeznaczyć na cele wspólne, na przykład na obniżenie składek ubezpieczeniowych, prewencję czy działalność szkoleniową. 

Wzajemnościowa działalność ubezpieczeniowa jest nastawiona na zaspokojenie potrzeb osób ubezpieczonych.

 

 

ZWIĄZKI WZAJEMNOŚCI CZŁONKOWSKIEJ

 

Członkowie Towarzystwa dzięki ustawowym regulacjom mogą organizować się w grupy tworząc Związki Wzajemności Członkowskiej.

Ubezpieczeni  zorganizowani są  w wielotysięczne  związki  wzajemności członkowskiej, i ta forma samoorganizacji dominuje  obecnie  w "TUW". Umożliwia ona kontrolę  nad  związkiem i gwarantuje  podejmowanie kluczowych  decyzji  mających decydujący wpływ na jego działalność i rozwój. Reprezentanci największych związków desygnują  swoich przedstawicieli do Rady Nadzorczej Towarzystwa.

Zgodnie ze Statutem naszego Towarzystwa Związki Wzajemności Członkowskiej tworzą na Walnym Zgromadzeniu Kurię Związkową posiadającą prawo głosu, a tym samym prawo do decydowania o losach Towarzystwa, czyli o swoich losach.

 

Istotą Związków Wzajemności Członkowskiej jest wspólnota interesów ich członków połączonych więzią terytorialną, zawodową bądź środowiskową. Podstawowym celem utworzenia Związków Wzajemności Członkowskiej jest wzajemna ochrona jego członków. Członkowie Związków decydują o sposobie wykorzystania nadwyżki finansowej, którą mogą przeznaczyć na obniżenie składki lub inny wspólny cel a także rozpowszechniają wiedzę o ubezpieczeniach wzajemnych i promują te ubezpieczenia zarówno wśród Członków Związków jak też poza nim.

W naszym Towarzystwie w powołanych Związkach Wzajemności Członkowskiej korzystają z ochrony ubezpieczeniowej między innymi rolnicy, gminy, parafie.

Jako pierwszy powstał największy dziś Związek Wzajemności  Członkowskiej "Galicja", w którym są zrzeszeni Członkowie "TUW" z województwa małopolskiego. W ten oto sposób zaowocowała siła tradycji w regionie, gdzie wzajemność ubezpieczeniowa była silnie  zakorzeniona.